Bilmiyorum...

kıvılcımlar saçarak

ateş hattında 

sınanır sabrı örs ile çekiç arasında

dövülür demir tavında

alın terinden su verir usta 

hâsıl olur varsa özünde 

demir çelik olur mahir ellerde

farklı iner çekiç her seferinde 

bir an sert iner darbe 

an olur yumuşak dokunur kalbe

toy olan vurur hep aynı yere

aşkla kâh barışıyor yüreğim

kâh savaşıyorum

gönül yurdunda sevda sırlı düğüm

sevgiyle mi çözülür

öfkeyle mi bozulur

bilmiyorum…

belli ki acemiyim

hep aynı yere vuruyorum…

ya acıtıyorum, 

ya acıyorum…

12 Ekim 2012 - Zeynep Özmen