çocukluğumuzun
ölçüsüydü
açıp
iki yana kollarını
kucak
dolusu sevmeler
minicik
yürekte
kocamandı
sevgiler
___________________________________________________________________
bir çocuğun gözleriydi gözlerin
samanyolundan firar etmiş
binlerce kayıp yıldız
saklanmış içine
imkansızlıklar karşısında
gitmek isterken uzaklara
dokundurup parmağımı atlasa
mavi okyanusta
hayalini kurduğum
umudum
haritada görünmeyen
gizli adaydı gözlerin
ilk kez görmüş gibi
kocaman açıp gözlerini
ilgiyle bakınca
büyürdü dünya
çocuk gözlerine dalınca
geçerdi yorgunluğum
kaybolurdum
aklımda kalan gözlerin
kocaman bakıyor bana
sırrı çözülmemiş daha
unutulmuş kitap arasında
iki küçük nokta
hala tutunurum ışığına.
Zeynep Özmen – 09 Ağustos 2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder