8 Ağustos 2012 Çarşamba

İki küçük Nokta


çocukluğumuzun ölçüsüydü
açıp iki yana kollarını
kucak dolusu sevmeler
minicik yürekte
kocamandı sevgiler
___________________________________________________________________


bir çocuğun gözleriydi gözlerin
samanyolundan firar etmiş
binlerce kayıp yıldız
saklanmış içine

imkansızlıklar karşısında
gitmek isterken uzaklara
dokundurup parmağımı atlasa
mavi okyanusta
hayalini kurduğum
umudum
haritada görünmeyen
gizli adaydı gözlerin

ilk kez görmüş gibi
kocaman açıp gözlerini
ilgiyle bakınca
büyürdü dünya
çocuk gözlerine dalınca
geçerdi yorgunluğum
kaybolurdum


aklımda kalan gözlerin
kocaman bakıyor bana
sırrı çözülmemiş daha
unutulmuş kitap arasında
iki küçük nokta
hala tutunurum ışığına.

Zeynep Özmen – 09 Ağustos 2012

Hiç yorum yok: