Rehin

çocukluk, yüreğimde bayram yeri 

dimağımda elma şekeri

lunaparkta kuş sesleri

seçim yapmanın tatlı telaşesi

gülerken yüzleri

o kararını çoktan vermişti

dönme dolabı seçmişti

mavi buluta dokunacaktı eli

dur dedi, biletçi

geçiş ücretli

boynu eğildi

yumruk oldu sıkıldı avucunda yoksulluk, ezilmedi

sessiz hıçkırığı bastırdı, mağrur gözleri

sustu dünya, utandı

koptu kainatın boyun direği

ipsiz uçurtmalar düştü gökgüzünden

deniz yuttu kağıttan gemileri

sorma bana, nasılsın diye

çok eskiden

gülerek bakardı gözlerim

bir çocuğun hayali alınmışsa rehin

ne işe yarar mutluluk dediğin

10 Ağustos 2012 - Zeynep Özmen