C A N S I Z F İ G Ü R

her yontucu zamana karşı

ölümsüz yapıtlar bırakırken geride

diriyken dokunamadığı dilsiz heykeller diker gönlüne

  

hayal evinde bir düşü

kimi yazar

kimi boyar

kimi çizer

kimi yontar

çıplaktır abidevi eser

yürekteki boşluğu doldurmak için

oyulur taş, ağaç, mermer

canlanacak gibi görünür heykel

aşkın can evinden soyutlanıp çıkar 

sevdaya adanmış ebedi eser

 derin derin bakar
dirilmez ne ruh, ne beden 

parça parça çoğalır

diri diri gömülür 

aşkı, ışığı yürekte var eden 
bir hayal daha öldürülür

dokunmak istedikçe düşünde

uzadı saçlarım gecenin içinde
usta yontucunun elinde

her anı, her kareyi sessiz sedasız izleyen 

cansız figürdüm sadece

22 Nisan 2013 – Zeynep Özmen