//Savruldu topacım uzaklara...//
Elinden tutuyorsa imkânsızlık
Meydanları doldurur insansızlık
Diline mühürlenir lisansızlık
Aşkın damla damla özü yalnızlık
Menzilin kayıptır görünmez liman
Adım adım üstüne yürür zaman
Geçit vermez geceler olur yaman
Aşkın damla damla özü yalnızlık
Ertelenmiş düşlerde tütmez ocak
Metruk yollar yürürsün köşe bucak
Topraktan başka kimse açmaz kucak
Aşkın damla damla özü yalnızlık
Balıkçı barınağında gün doğar
Deniz dalga dalga maviyi boğar
Çakıl taşlarını önüne yığar
Aşkın damla damla özü yalnızlık
Ay’ın evre evre yüzü yalnızlık
Şems’in ışık ışık gözü yalnızlık
Yaşlı gezegenin tözü yalnızlık
Aşkın damla damla özü yalnızlık
13 Nisan 2012 – Zeynep Özmen
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder