Ölü Doğum

//Tanrım, yeryüzü toprağına ekilmiş ne çok acı var…
Kan gülleri devşiriyor içimde doğmamış çocuklar…//

---

İmgelerim gebeydi sana,
Yeşermeyecek artık.
Acı tutmayan yüreğimde,
Silinecek hayalin.
Kazıyıp alacaklar içimden,
Seni,
Beni ,
Düşlerimi.

Kandırma kendini,
Ben hep yabandım,
Hayatın kıyısındaydım.
İçim yanarken,
Sen hep dıştaydın.

Bilmedin,
Savruldum boşluğa.
İnandırma kendini,
Ben çocukça yalan,
Arta kalandım.

Kısır kaldı imge dolu toprağım,
Gelinlik kızlar büyümüyor içimde,
Doğmuyor umutlarım,
Doğuramıyorum...
Hangi usta yapmışsa
Can can katacak cevheri
Unutmuş mayamda
Özge çocuğum ben,
Yüzü hep gülen
Matruşka bebek gibi büyüdükçe küçülen
İçinde binlerce ölü çocuk gezdiren.

//Her aşk ölü doğumdur.
Ölmekle, olmak arası bir yolculuktur…//

14 Nisan 2012 – Zeynep Özmen