Zindan Kozalar

dut yaprağında mutluluk belledin
derdi ne dut, ne dutluk
hücre hapsine yolculuk
özünden aşk damıtacak
her bir çilesi


harlı ateşte
itinayla ayıracak saçlarını
köyün genç kızları
tarayıp boyayacaklar
yedi renk yedi desen
sevgiyle örülecek belikleri
dokunduğu kilimde 
nakış olacak bakışları


parçalayıp çıksa bile kozadan
yazgısı ortada
ne çizginin üstünde ne altında
yalnızlık tek boyutlu uzam
nereye çekersen çek hattı
ufku düşürsen
mühleti üç günlük ömür dediğin
vadesi uzar mı kelebeğin.


29 Nisan 2012 – Zeynep Özmen