bak anne sözümü tuttum
çekilen tüm fotoğraflarda
suratımı asmıyorum
karelere sığmayan
ne resimler sığdırdım yüreğimin kadrajına
yine de gülüyor yüzüm
görünmüyor sızım
"çocukluğunu düşün" dedi resmi çeken
üzerime yapışan başka başka kimlikten
ruhumu yok sayıp, sıyrıldım benliğimden
objektif mutlu bir gülümseyiş yakaladı o an
içimde karanlık,
yüzümde karmaşa
görüntüyü sabitleyen doğru ışık
saklayıp gerçeği
soyutladı yalnızlığımdan
olandan olmayanı çıkarttı da
çekip alamadı gölgeleri gözbebeğimden
19 Ocak 2013 - Zeynep Özmen
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder