Sükût

Sükût


Kulu iblis ettin sen taşladın
Firavun dedin insan dışladın
Hoşgörüyü kem sözle haşladın
Sükûtum benim ikrahten gelir


Ben boş bardağım sen taşıyorsun
Dikkat et kul! Hakkı aşıyorsun
Günah diyorum sen coşuyorsun
Sükûtum benim Hikmet’ten gelir


Peygamber misin biat edeyim
Kulu kula şikâyet edeyim
Doğru söyle itaat edeyim
Sükûtum benim Allah’tan gelir


Kol kırılır yen içinde kalır
Aklı olan gelir ibret alır
Doğru arayan doğruyu bulur
Sükûtum benim eşreften gelir


Sen çınar ol ben salkım söğüdüm
Eğilip görene var öğüdüm
Kustun kustun utandım soğudum
Sükûtum benim Rahman’dan gelir


Çocuktum ben ezdim karınca
Küfretmedim yazdım kararınca
Sen o divandan kalk ben varınca
Sükûtum benim Rahim’den gelir


Bil Rabbin doksan dokuz adı var
Şikâyet etme gel özünden kar
Yetersiz olanın hep gözü dar
Sükûtum benim Kahhar’dan gelir


Ölü eti çiğnemek günahtır
Ektiğini biçmek müstahaktır
İftira hangi kadına haktır
Sükûtum benim Vekil’den gelir


Sükût de sus otur laf taşıma
İdrak et bela olma başıma
Ak alnımı yok yere kaşıma
Sükûtum benim Kerim’den gelir


Seni temsil ediyor sözlerin
Kem bakıp kem görüyor gözlerin
Yanar hep kara kara közlerin
Sükûtum benim Halim’den gelir

Militanlar bulup çağırmışsın
Divanda ne kadar ağırmışsın
Anladım ki sen hep sağırmışsın
Sükûtum benim Kadir’den gelir


İnancımıza karalar çalma
Adımı sakın ağzına alma
Sığ bakıp, görüp yalana dalma
Sükûtum benim idrakten gelir


Sağa sola telefonlar açma
Tut lafını, hep ortaya saçma
Arkadan vurup korkakça kaçma
Sükûtum benim Mümin’den gelir


Yavaş savur taşları bitmesin
Dikkat et kibrin yardan itmesin
Ağır ol iman elden gitmesin
Sükûtum benim Aziz’den gelir


Maşallah aslan gibi yürürsün
Postu yerlerde boşa sürürsün
Cenneti de inşallah görürsün
Sükûtum benim Duadan gelir.


Zeynep Özmen 28 Şubat 2012