26 Şubat 2012 Pazar

Ay Dokundu


Bayım,
Bakın lütfen.
Ay var mı gökyüzünde?
Benzer mi gördüğüm,
Gördüğünüze?
Aynı gezegen mi?
Az önce iş çıkışı,
Kesti önümü
Hayırdır inşallah
Erkenciymiş bugün
Nazenin ve kırılgan 
Utangaç hali vardı
Hilaldi. 

Bayım,
Ses verin.
Bir dakikanızı almaz
Bakmak semaya
Korkmayın,
Hava berrak olsa da
Parlamıyor ışığı
Henüz yok haleleri

Peki bayım,
Anladım, 
Vaktiniz yok
Ama görürseniz söyleyin o aya
Umut diye bir daha
Asılmasın gök kubbeye
Düşmesin peşime

Bayım
Yürüyorum kalabalıklar içinde
Siz ses vermeseniz de
Es veriyor bu şehir
Elinde bağlama
Gözleri ağma
Ayı görmeden
Dokunuyor bir adam
Sazın teline
İçli içli söylüyor
"Beni anamdan iste gadan alim"

Tamam bayım, 
Anladım.
Sukuta durmuş,
Münzevi yıldızsınız.
Tutmayın elimi,
Gece üstüme yürüsün.
İçimdeki çocuk,
Çığlık çığlık büyüsün.

Kızmayın bayım, 
Sustum.
Ama korkuyorum.
Keşke çok sıkı tembih etmeseydiniz aya
Saklanmış sisler ardına
Görünmüyor artık hiç bana.

Zeynep Özmen 23 Şubat 2012 - iş çıkışı

Hiç yorum yok: