Koyu Siyah

...

siyah sadece bir renkti 

boya kalemlerimin içinde vasat kalan

çocuktum işte

ufuksuz

sınırsız

rengarenk

sahne sahne uzaklaşırken renkler

desenler

canlansın toz bulutu griler

ölgün durmasın resimler 

ufku, afakı olsun 

eksik kalmasın 

çevreleyen dış çizgiler diye

kontur atıyorum kara kalem

şimdi anlıyorum

siyahın koyuluğunu

çocukluktan arta kalan renklerin

elbet bir gün lazım olduğunu

ah anne!

her şeyi saklamayı öğretmeseydin keşke

paletimde yer açtım hiç sevmediğin o renge

sıcağı, soğuğu

deniz mavisi

zümrüt yeşili

siyahın en keskin geçişlisi

gamsız boya satıcısı

renkler arasında fiyat farkı yok diyor

olmalı diyorum,

olmalıydı...

/sorduğunda

ya siyahım ya beyaz demiştim

fark etmemiştin...

resim öğretmenime göre

ben bir renk bile değildim/

28 Ocak 2013 - Zeynep Özmen