Ellerim

Neden bunu yapardın bilmiyorum

Böyle demişti annem

Onca çocuk sokakta çamura belenir

Akşama kadar girmez eve

Bir sen koşarak defalarca gelir

Beş karış ötede tutup ellerini

Dokunsan ağlayacak bir yüzle

“Kirlendi” ellerim,

Yıka diye tutturur

Ellerin yıkanana kadar

Gülmezdi yüzün

Kardeşlerin akşam ezanı

Kapkara ellerle dönerdi eve.

 

Ellerim şimdi ağır geliyor bana

Ellerimi ağırlaştırıyor hayatın kiri

Ellerimin günahı yok hayat kadar

Ekmeği kazanan, yediren ellerim

Kazanmanın zorluğundan

Her an sıkılmaya hazır bir yumruk ellerim

Hayata sıkılmış tüm yumruklarımda

Avucumda işte o küçük kızı saklıyorum.

Çamura bulanmıyor.

 

Söyle haksızlık değil mi sormak

Senin de ellerin annem gibi mi diye.

Anne elinin şefkatini bilse de

Anne olmamış daha

Anne elinin şefkatini

Erken kaybetmiş hayatta

Bir kadının elleri benzer mi anne eline.

Avucumda saklanan sadece küçük bir kız.

 

Utanmalı mıyım ellerimden

Saklamalı mıyım ellerimi senden

Sözlerin mi, yaşanan hayat mı?

Baktıkça ellerine

Ellerimden utandım.

Ne zaman seni düşünsem

Ellerimin arkasına saklandım.

 

Uzattım ellerimi haydi tut diyorsun

Tam uzatacakken ellerimi

Çekiyorum kaygıyla

Sen söyle şimdi bana

Senin ellerin annemin ellerini

Aşkla tutan babam gibi mi?

 

 04 Ekim 2011