İçimdeki Çocuk

/Sahipsiz çığlıklarımın

Koşarak onca kalabalıktan

Bana geri dönmesiydi hayat./

Kimmiş o!

Susmak güçtür diyen

Suskun dağ

Karanlık sükunetiyle üstüme yürüyen

Çığlığıyla üstüne çığlar deviren 

İnce ve keskindir ün'üm

Sedamdır gücüm

Beni anlatandır bana sesim

Bir tek ben anlarım

Kah acemice

Kah ustaca

Yaralarımı ben sararım.

Bana dönmeyen sesim benim değildir.

Ortaya bırakma suskunu

İçim çok karışık

Mahir değilim o kadar

İçimde susmayan bir çocuk

Sukutun halı altına sığmayacak kadar 

Şamatalı ve büyük.

Asi'dir içimdeki çocuk

Büyükler gibi konuşma

Büyük cümleler kurma

O daha bir çocuk

Paylarsan susar.

İç çekerek içine kaçar

Hiç farkına varmaz çocukluğunun

Anlatmak için derdini çok konuşur

Tüm çocuklar gibidir o

Korkar sessizlikten

Suskuda bırakırsan  

Bıktırarak sorar anlamak için.

Sen susuyorsun

Mızmızlanıyor

Kendi kendine konuşuyor nicedir

Korkmak istemiyor sessizlikten

Kalmak istemiyor 

Sukutun puslu gölgesinde

Oku dedi Rabbi okuyor,

Yaz dedi yüreği hep yazıyor

Sus diyorsun

Ne bedbaht bir istek bu

İçimdeki çocuk 

Susmayı hiç bilmiyor

27 Kasım 2011