Kim
katline ferman yazıyor gökkuşağının
Kim ılgın ılgın döküyor yıldızlarını şehrin
Ne istiyor bu karanlık
Tüm gök kubbeyi kuşatmak mı
Asude bir sessizlik mi benden beklenen
Bir çocuk masumca soruyor
Kim ılgın ılgın döküyor yıldızlarını şehrin
Ne istiyor bu karanlık
Tüm gök kubbeyi kuşatmak mı
Asude bir sessizlik mi benden beklenen
Bir çocuk masumca soruyor
Minik aklını kurcalayan
sırrı çözmek istercesine
Fark etmenin büyüten olgunluğu
Çocuk simasını ahenksiz bir hüzünle gölgeliyor
Çocuk simasını ahenksiz bir hüzünle gölgeliyor
Ben hiç gökkuşağı görmedim.
Ne zaman gökkuşağı göreceğim
Ne zaman gökkuşağı göreceğim
Gökkuşağı gerçekten var mı
Yoksa sadece çizgi filmlerde mi
var
Bilmiyorsun çocuk
Karşında nasıl bir mahcubiyete
mahkûm ettin beni
Nasıl korktum zamandan.
Hayal dünyası çizgi filmlere
Oyun alanı binalar arası güneş
görmeyen
Plastik yeşil parklara
hapsedilen çocuk
Senin
kadar ürkütüyor beni bu şehir
Yedi tepeli şehrimin tüm tepeleri
Gök kubbeyi tırmalayan isyankâr
çığlıklar misali
Gökdelenler tarafından işgal
altında.
Zamanın eleğinden eleyerek hüzünleri
Çocukluğun tozlu sayfalarına
savruldum
Baktım maziye pırıl pırıl bir
çocuğun gözleriyle
Anıların çekmecesinden sökün etti
resim defterim.
Kucak kucak toplayıp papatyaları
Masmavi gökyüzüne ekmiştim
resimlerde
Çocuk masumiyetinle,
Dudak büküp olmaz demiştin
Gökyüzüne papatya ekilmez ki
Hem kalabalık gökyüzü yer yok
Bak yıldızlar var, ne kadar
parlak.
Hem nasıl toplayacaksın, nasıl
sulayacaksın.
İnatla omuz silkerek söylendim
sana
Yıldızların arasına bak, çok
boşluk var
Hem öğretmenim söylemişti
Yakın görünüyorlar ama birbirlerine
çok uzak yıldızlar
Bütün boşluklara papatya ekeceğim
Mavi mavi bütün bulutlar sevgiyle
sulayacak
Solmayacaklar üstelik
Kimse toplamayacak, kimse
ezmeyecek.
Korkma sen çocuk
Ben de korkmuyorum
Sen geleceğimin
gülen aydınlık yüzü
Sorgulamaktan geri durma hayatı
Asla vazgeçme
Gökyüzüne umudun papatyalarını
ekmekten.
Yıldızları esir tutabilir mi
karanlık
İşgal atında olsa bile yedi
tepesi şehrimin
Al kalemi eline çocuk
Binlerce resim çiz umudu dair
Senin
resim defterlerinden
Dünyaya yol yol açılacak umutlarım
var benim.
Göz kırpan yıldızlar, korkutsun
karanlıkları.
Öyle bir güneş
çiz ki, dünya aydınlansın.
Korkma kat kendini hayata çocuk
Katıl hayatımıza yeniden
Paylaş masumiyetin gülen gözlerini
tüm evrenle
Senin
şen kahkahanla inletelim tüm gök kubbeyi.
28 Eylül 2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder