12 Ocak 2012 Perşembe

Gökkuşağını Kim Çaldı



Kim katline ferman yazıyor gökkuşağının
Kim ılgın ılgın döküyor yıldızlarını şehrin
Ne istiyor bu karanlık
Tüm gök kubbeyi kuşatmak mı
Asude bir sessizlik mi benden beklenen

Bir çocuk masumca soruyor
Minik aklını kurcalayan sırrı çözmek istercesine
Fark etmenin büyüten olgunluğu
Çocuk simasını ahenksiz bir hüzünle gölgeliyor
Ben hiç gökkuşağı görmedim.
Ne zaman gökkuşağı göreceğim
Gökkuşağı gerçekten var mı
Yoksa sadece çizgi filmlerde mi var
Bilmiyorsun çocuk
Karşında nasıl bir mahcubiyete mahkûm ettin beni
Nasıl korktum zamandan.
Hayal dünyası çizgi filmlere
Oyun alanı binalar arası güneş görmeyen
Plastik yeşil parklara hapsedilen çocuk
Senin kadar ürkütüyor beni bu şehir
Yedi tepeli şehrimin tüm tepeleri
Gök kubbeyi tırmalayan isyankâr çığlıklar misali
Gökdelenler tarafından işgal altında.

Zamanın eleğinden eleyerek hüzünleri
Çocukluğun tozlu sayfalarına savruldum
Baktım maziye pırıl pırıl bir çocuğun gözleriyle
Anıların çekmecesinden sökün etti resim defterim.
Kucak kucak toplayıp papatyaları
Masmavi gökyüzüne ekmiştim resimlerde
Çocuk masumiyetinle,
Dudak büküp olmaz demiştin
Gökyüzüne papatya ekilmez ki
Hem kalabalık gökyüzü yer yok
Bak yıldızlar var, ne kadar parlak.
Hem nasıl toplayacaksın, nasıl sulayacaksın.
İnatla omuz silkerek söylendim sana
Yıldızların arasına bak, çok boşluk var
Hem öğretmenim söylemişti
Yakın görünüyorlar ama birbirlerine çok uzak yıldızlar
Bütün boşluklara papatya ekeceğim
Mavi mavi bütün bulutlar sevgiyle sulayacak
Solmayacaklar üstelik
Kimse toplamayacak, kimse ezmeyecek.
Korkma sen çocuk
Ben de korkmuyorum
Sen geleceğimin gülen aydınlık yüzü
Sorgulamaktan geri durma hayatı
Asla vazgeçme
Gökyüzüne umudun papatyalarını ekmekten.
Yıldızları esir tutabilir mi karanlık
İşgal atında olsa bile yedi tepesi şehrimin
Al kalemi eline çocuk
Binlerce resim çiz umudu dair
Senin resim defterlerinden
Dünyaya yol yol açılacak umutlarım var benim.
Göz kırpan yıldızlar, korkutsun karanlıkları.
Öyle bir güneş çiz ki, dünya aydınlansın.  
Korkma kat kendini hayata çocuk
Katıl hayatımıza yeniden
Paylaş masumiyetin gülen gözlerini tüm evrenle
Senin şen kahkahanla inletelim tüm gök kubbeyi.
 28 Eylül 2011

Hiç yorum yok: