Gök Güvercin

Ayrılıkla cezalandırıp köşede unuttuğun

Çocuk şimdi yüreğim

Kovulmuş gönül yurdundan

Unutma!

Bozkır ayazında

Yalın ayak uçmayı

Öğretir hayat göçmen kuşlara

Sevgili,

Sebepsiz öfkenin

Sillesiyle savrulsa da saçlarım

Sesinin sıcak düşüncesiyle

Okşar yanaklarımı

Ilık ılık akan gözyaşlarım

Yeryüzü toprağında

Garipliğine yakınmadan yaşar

Öksüz karınca

Kanat açıp sürgünlüğüne süzülür

Gök güvercin

Verimli toprakların

Kısır yazgısıdır bozkır

Saklasa da dilinde

Buram buram tüten sevdanın

Yurtsuz yuvasızlığını muhacir

Gözünden gönlüne

Mahrumiyetin hüzünlü bakışı yansır

Not:

Azad et beni

Azlet yüreğinden

İpsiz asılı kalsın

Uçurtmam gökyüzünde...

25 Ocak 2012