19 Şubat 2012 Pazar

Ne Mümkün...?


Yürüyerek aheste kader yolunda
Peşimden gelip
Ötelere uzanan adam
Çözülmediği bilinen
İlahi sırra dokunmak ister gibisin
Ne mümkün geçmişi diriltmek…

Kadim zaman çaresizliğe devşirirken beni
İmkânsız kalıp, muhtemele dokundum
Tek bir noktada teğet geçti an bizi
Çağlar boyu ezberi bozulmadı yazgımın

Dokunmamışken nazarım nazarına
Sarmaşık gibi sarılıp ruhuna
Bugünlere akan
Ruhunu acıtan neydi?
Söyle!
Aynı sahipsiz taş mı yaktı canını?

Yüzyılların tesadüfüne denk gelip
Alnımıza eş çizgi çeken hattatın
Yaklaştırıp, asırlara ulaşan eli
Zamansız mıydı?
Nicedir susuyorsun,
Uğurlar olsun,
Her şeyin bir vakti var.

19 Şubat 2012

Hiç yorum yok: